Casot des Mailloles rouge '24

2024 markeert het begin van een nieuw avontuur in de Roussillon.

Een echte coup de cœur voor dit grote terroir, dat generaties lang handen en gezichten heeft gevormd – mensen die stenen muren bouwden om een beetje vruchtbare grond te winnen, zodat de wijnstokken hun weg konden vinden in de diepte van deze bruine schistbodems.  

Ik kwam hier oorspronkelijk om tot rust te komen, om te genieten van de stilte en de kracht van de plek.  Ik vertrok met de verantwoordelijkheid om het werk verder te zetten van Alain Castex, een iconische wijnmaker van de Côte Vermeille en pionier van natuurwijnen op deze terrassen met zicht op zee.

2024 wordt voor mij een jaar van leren.  Een kennismaking met “heroïsche wijnbouw”: alles gebeurt manueel.  De houweel, de kracht van de armen, schouders en benen.  Geen shortcuts, geen excuses.  Alleen de wijnmaker tegenover de berg.

In april 2024 maak ik kennis met 5 percelen, elk steiler dan het vorige, van aan de zee tot 460 meter hoogte.  Wat ze gemeen hebben? Bruine schist, uiteraard.  Maar vooral: allemaal noordgericht.  Koude gronden, soms zes maanden per jaar in de schaduw van de Pic Joan.  Omringd door pure natuur. Geen buren, niemand in zicht — enkel de Middellandse Zee die de hitte tempert en zorgt voor een uniek microklimaat.  

Het zijn ook twee druivenrassen die elkaar perfect aanvullen:de koning Grenache en de moeilijkere maar karaktervolle Mourvèdre, die hier – vlak bij zee – op zijn best is.  De hellingen liggen tussen 25% en 45%.  Mechanisatie? Onmogelijk. Zelfs geen muilezel.  Alleen handwerk, 2,5 hectare oude stokken (tot 100 jaar) Grenache noir, Grenache gris en Mourvèdre.  Biologisch werken is hier vanzelfsprekend.  De wijngaarden zijn al meer dan 40 jaar puur natuur.  Een erfenis die ik wil respecteren en doorgeven via mijn wijnen.  Mijn voorgangers hebben de ziel van deze plek al vertaald in iconische cuvées uit Banyuls-sur-Mer.  

Ik kies bewust voor eenvoud: één wijn per kleur.  Een blend van verschillende hoogtes, invloeden van de zee en nuances in de schistbodem.

Meeldauw? Bestaat hier niet.  Oïdium wel, maar gelukkig beheersbaar.  Werken zonder toevoegingen is voor mij evident.  Om het werk verder te zetten, maar vooral om de puurheid van het fruit te bewaren.  Geen carbonische maceratie, wel late oogst zoals in de Rhône, en gebruik van de steeltjes bij rood.  

Dit project draait niet om herhaling.  Hier ben ik vrij. Geen AOC-regels, geen beperkingen.  Mijn eigen expressie, in lijn met dit krachtige terroir.  Een bescheiden poging om het verhaal van deze plek verder te schrijven.

Productie:  585 flessen rood (2024) en 303 flessen wit (2024)